De man die koopt wat anderen laten liggen

Wim Beelen bouwde een carrière op terreinen met een probleem. Vervuilde grond, gekraakte havens, failliete kassen. Telkens zag hij iets waar anderen wegkeken.

In de zomer van 2021 meerde een schip aan langs de oever van het ADM-terrein in Amsterdam. Wim Beelen had het er zelf neergelegd. Een ark van Noach noemde hij het, als symbool van zijn positie in een conflict dat nog maar net begonnen was. Vier jaar later vertrok het schip. Het geschil was voorbij.

Het terrein ging voor 165 miljoen euro terug naar de gemeente. Beelen had het vier jaar eerder voor 86 miljoen euro gekocht. Zijn eigen taxatie lag op 235 miljoen euro. Hij hield drie hectare over.

Voor wie zijn werk niet kent, klinkt dat als een verlies. De werkelijkheid is ingewikkelder.

Beelen is de oprichter van Larendael, een investeringsmaatschappij die zich richt op wat anderen links laten liggen: vervuilde grond, verlaten industrieterreinen, bedrijven in zwaar weer. Zijn loopbaan begon in de sloopbranche in Gelderland. Daarna volgde een recorddeal in de logistiek, een van de langste vastgoedconflicten in de Amsterdamse havengeschiedenis, en begin 2026 de overname van een failliete biologische kwekerij in Houten. Geen rechte lijn. Grote keuzes, op moeilijke plekken, soms met overtuigend resultaat en soms met langdurige tegenstand.

Van Nunspeet naar sloopkraan

Beelen werd geboren in 1975 in Nunspeet, Gelderland. Op zijn zeventiende begon hij een handelsbedrijf in veevoeders. Een vroege start, maar niet in de branche waar hij zijn naam aan zou verbinden. De omslag volgde kort daarna, richting sloop en afvalverwerking. Geen glamoureuze sector voor de meeste ondernemers. Voor Beelen was het een logisch beginpunt.

Vanuit Harderwijk bouwde hij de Beelen Groep op. Het bedrijf groeide uit tot een van de grotere sloopondernemingen van Nederland. Op het hoogtepunt telde de groep naar verluidt zo'n 600 medewerkers en een jaaromzet van meer dan 150 miljoen euro. Exacte cijfers zijn niet bevestigd via gepubliceerde jaarrekeningen. De werkzaamheden omvatten sloopprojecten, asbestverwijdering, containervervoer en afvalverwerking door heel het land.

Wat Beelen vroeg onderscheidde van vakgenoten was zijn manier van kijken. Gesloopt materiaal hoefde niet naar de stort. Grondstoffen konden terug de keten in. Hij was vroeg met wat later 'circulair slopen' zou gaan heten, lang voordat bedrijven er in presentaties mee uitpakten.

De verkoop die alles veranderde

In het voorjaar van 2020 verkocht Beelen zijn resterende aandelen in de Beelen Groep aan Opportunity Partners, het investeringsvehikel van Robert van der Wallen. Opportunity Partners was al aandeelhouder geweest sinds 2015 en werd nu volledig eigenaar.

De aanleiding was concreet. Beelen had geprobeerd het Amsterdamse afvalbedrijf AEB over te nemen. De overname mislukte. Zonder die stap verdween ook zijn reden om aan te blijven, vertelde hij zelf in een interview. Na de verkoop richtte hij zich volledig op Larendael.

Zijn eerste grote project was meteen van een andere orde. Op vervuilde grond in het Westelijk Havengebied van Amsterdam bouwde hij samen met partner Paul Vermaat een logistiek complex van 120.000 vierkante meter, aangevuld met 11.000 vierkante meter kantoorruimte. De naam: Amsterdam Logistic Cityhub.

In augustus 2021 verkochten zij het complex aan het beursgenoteerde vastgoedbedrijf CTP N.V. voor 307 miljoen euro. Vastgoedadviseur Savills noemde de transactie op dat moment de grootste single-asset logistiekdeal in Nederland. Vervuilde grond kopen, saneren, omzetten in iets rendabels en verkopen op het juiste moment: het was een heldere uitvoering van zijn aanpak.

Het ADM-terrein: grote plannen, lang conflict

Terwijl de Cityhub-deal werd afgerond, kocht Larendael in diezelfde zomer het ADM-terrein, ook in het Westelijk Havengebied. Aankoopprijs: 86 miljoen euro. Het voormalige terrein van de Amsterdamsche Droogdok Maatschappij had een beladen geschiedenis. Jarenlang gekraakt. In 2019 ontruimd door de politie.

Beelens plannen waren groot. De Dutch Superyacht Tech Campus: overdekte dokken voor jachten tot 200 meter lang, ruimte voor veertig vaartuigen tegelijk en een cluster van toeleveranciers en opleidingspartners. Een campus van 53 tot 66 hectare, afhankelijk van de fase. Een eerste fase werd gebouwd en een tweede was in 2025 in aanbouw.

De weg naar een opening liep anders dan verwacht.

Mediation mislukte. De gemeente Amsterdam stopte de gesprekken na wat zij omschreef als 'onacceptabele beschuldigingen'. Larendael verloor drie rechtszaken die het zelf had aangespannen tegen het Havenbedrijf Amsterdam, aldus het Havenbedrijf. Een rechter oordeelde ook dat het campusproject in strijd was met het bestemmingsplan.

In september 2025 sloten partijen een overeenkomst. Het terrein ging voor 165 miljoen euro terug naar de gemeente. Larendael had het zelf getaxeerd op 235 miljoen euro. Wethouder Hester van Buren noemde de deal een opluchting. Beelen ook. "Ik ga op dit stuk mijn droom verwezenlijken: mijn eigen jachtwerf bouwen," zei hij bij de bekendmaking.

In de vier jaar van eigenaarschap had Larendael twintig hectare grond gesaneerd, twintig hectare water gedempt om nieuw land te creëren en nieuwe kades aangelegd. Een vergunning voor zijn perceel van drie hectare is tot op heden niet publiek aangevraagd of verleend.

Een nieuwe start in Houten

Begin 2026 richtte Beelen zijn aandacht op een sector ver van scheepsbouw en logistiek. Plantenkwekerij Jongerius in Houten was in december 2025 failliet verklaard door de rechtbank Midden-Nederland. Tot het faillissement was het de grootste biologische plantenkwekerij van Nederland.

Op 2 februari 2026 sloot Larendael een overeenkomst met curator Marco Guit over een doorstart. Beelen nam kassen, machines, productielijnen en installaties over op een terrein van 30 hectare. Later kocht Larendael ook aangrenzende percelen aan, waaronder de Essenkade 2-4.

De nieuwe onderneming heet De Houtense Boerderij. Beelen wil er een biologische voedselproducent van maken, gericht op betaalbare en gezonde producten. In zijn plannen noemt hij ook bredere doelstellingen rond woningnood, de stikstofproblematiek en energievraagstukken. Hoe concreet, en op welke termijn, is nog niet publiek gemaakt.

Telkens opnieuw beginnen

Het patroon in Beelens loopbaan heeft een herkenbare logica. Hij koopt wat anderen laten liggen. Hij investeert in locaties met een gecompliceerde geschiedenis en bouwt ze om. De Cityhub-deal bewees dat zijn aanpak kan werken. Het ADM-traject liet zien waar de grenzen liggen: projecten met lange doorlooptijden, veel publieke stakeholders en ingewikkelde vergunningsvraagstukken vragen meer dan een goed plan en ambitie.

Zijn sloopachtergrond speelt daarin mee. Wie leert hoe een gebouw uiteenvalt in grondstoffen, leert ook anders kijken naar vervuilde grond, naar een verlaten scheepsterrein, naar een failliete kwekerij. Beelen past die blik toe. En begint telkens opnieuw.

Op zijn drie hectare aan het Amsterdamse water en op de grond in Houten liggen zijn volgende hoofdstukken. Wat hij er van maakt, hangt af van wat er gebouwd en geteeld wordt.