Cuneraweg bij 420, Rhenen

Meer informatie over het rijksmonument gelegen op het adres Cuneraweg bij 420, Rhenen

Reden van het zijn van een rijksmonument

HISTORISCHE TUIN- EN PARKAANLEG.

De huidige historische tuin- en parkaanleg van de buitenplaats Prattenburg gaat in oorsprong terug naar de 17de eeuw. In de late 16de of vroeg 17de eeuw werd het huis Prattenburg ver- of herbouwd met gescheiden woonruimten voor de boer en de heer. Op de vroegst bekende afbeelding van het huis en omgeving op een kaart uit 1705 door Justus van Broeckhuijsen, is rondom het huis een eenvoudige laanaanleg te herkennen. Deze aanleg zou uit de tijd van de voornoemde (ver)bouw(ing) kunnen dateren. Geheel in het zuiden van de aanleg lag het, thans nog bij de buitenplaats behorende, glooiende en bosrijke gebied; het 'Prattenburgsche Bosch'. In de 18de en deels 19de eeuw bleef deze eenvoudige aanleg gehandhaafd. Op de topografische kaart uit 1847 worden enkele lanen weergegeven die in het laatste kwart van de 19de eeuw in de parkaanleg worden opgenomen. Tijdens de verbouwing van het huis in 1887, onderging de tuin- en parkaanleg van Prattenburg ook grote veranderingen. Ten zuiden van het huis Prattenburg werd omstreeks 1888, in het tot die tijd in vakken verdeelde Prattenburgse Bos, het thans nog bestaande wandelbos -toponiem Engelse Werk- met slingerpaden aangelegd. In 1890 werd hier het familiegraf gebouwd. Omstreeks 1900 vonden wederom veranderingen binnen de aanleg plaats, waarvoor Otto Schultz de plannen leverde; binnen het oudere lanenstelsel werd een landgoedstructuur geschapen, waarbij gestreefd werd naar een integratie tussen architectuur en aanleg. Direct ten zuiden van het huis werd het gazon met boomgroepen aangelegd en vanuit het huis werden diverse nog bestaande gezichten ontworpen waaronder een op de oprijlaan in het zuiden, een via de nieuw aangelegde rozenparterre op de Cunerahoeve en een in zuid-oostelijke richting op het park. Ook de nog bestaande zichtas ten zuid-oosten van het huis naar het Prattenburgsche Bosch werd in deze periode aangelegd, evenals twee kleine slingervijvers met rondgaande wandelpaden in het oosten van het park die op de topografische kaarten van 1906-7 en 1918 staan weergegeven. Omstreeks 1925 werden beide waterpartijen vergraven tot één grote, diep gelegen slingervijver die omgeven wordt door rododendrons en waarvan Henri Copijn de ontwerper moet zijn geweest. Tevens heeft Leonard Springer in deze tijd aan de aanleg meegewerkt; wat precies van zijn hand afkomstig is ten oosten van het huis is niet duidelijk. Wel werd door hem de aanleg rondom het huis verfraaid met bloeiende heesters. Tijdens de verbouwing van het huis in 1956 werd ten westen van het huis voor de nieuwe voorgevel een rond plein met oprijlaan aangelegd, de zuidelijke oprijlaan verviel. Tevens werd het terrein rondom het huis met ca. één meter verhoogd. In 1962 werd het tracee van de Cuneraweg naar het zuiden verlegd en doorsnijdt sedertdien het Engelse werk, dat hierdoor verkleind werd. In 1985 werd ten noorden van het huis een tennisbaan aangelegd en in de jaren '90 werd op de plaats van het rosarium dat in de loop der tijd een gazon was geworden, een nieuw rosarium ingericht.

Foto van het monument

Monumenten in de postcode 3911 RW

Navigeer verder: